ช่วงที่ผ่านมามีอะไรต้องทำเยอะแยะไม่มีเวลาอัพไดเลย

นอกจากเรื่องงานที่บานเป็นดอกเห็ดแล้วก็

มีเรื่องที่ไม่สบายนี่แหละ

จู่ๆ ก็เจ็บคออย่างหนัก　 เล่นเอาตื่นทั้งคืนเลย

เช้ามาทนไม่ไหวเลยไปหาคุณหมอวิชัยกับปาป๊า

หมอวิชัยบอกว่าเป็นภูมิแพ้ พี่บิ๊กคิดว่าไม่น่าจะใช่ซะทีเดียว

ผึ้งก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นภูมิแพ้เหมือนกัน

แต่ก็ยังคงดันทุรังกินยาที่หมอวิชัยให้มา

สุดท้ายพี่ที่ออฟฟิตทนไม่ได้เลยลากไปรพ.คริสเตียน

ต้องขอบคุณพี่หรรษาอย่างมากที่กรุณาเด็กกะโปโลคนนี้ 555

ประทับใจสุดๆ เลยไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนด้วย　

ตอนแรกคุณหมอคิดว่าผึ้งเป็นไซนัสอักเสบ

ปรากฏว่าไปเอ็กซ์เรย์มาก็ปรกติดี

สุดท้ายคุณหมอเลยไม่ลงความเห็นอะไร

พี่หรรษา คุณหมอคะ ตกลงน้องเค้าเป็นอะไรคะ

คุณหมอ ........(เงียบ)..... (นั่งหันหลังเขียนอะไรไม่รู้ยุกยิกๆ)

พี่หรรษา เอ่อ....ภูมิแพ้รึเปล่าคะ?

คุณหมอ ก็กึ่งๆ.....(เงียบต่อ)

พี่หรรษา เอ่อ....หรือว่าหวัดคะ?

คุณหมอ ก็กึ่งๆ.....ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวหมอให้ยาหมดเลย

พี่หรรษา (･Θ･;)

ผึ้ง (･Θ･;)

ตั้งแต่นั้นมาใครถามว่าเป็นอะไรก็ตอบไม่ถูกนะคะ

เพราะคุณหมอบอกแค่ว่า "กึ่งๆ" ยังไงก็ตามตอนนี้หายแล้วล่ะ

เดชะบุญจริงๆ กินยาจนเบื่อแล้ว

แต่หลังจากนั้น 2 วัน

ก็มาเป็น De Qua Vein ที่ข้อมือข้างขวาต่อ

พูดภาษาชาวบ้านมันคือโรคเส้นอักเสบนั่นแหละ

ตอนเริ่มๆเป็นเส้นที่ข้อมือมันจะบิดๆเจ็บๆ แต่เป็นๆหายๆ

ของผึ้งเป็นซ้ำๆกันช่วงเช้าก่อนตื่นนอน อาการแบบ de javu

พอเป็นหนักขึ้นบิดแค่ข้อมือก็รู้สึกเจ็บแล้ว　

พี่บิ๊กสอนวิธีเช็คอาการ De Qua Vein มาให้

วิธีนี้ศัพท์แพทย์เรียกว่า "ฟริกเก้นท์สไตล์"วิธีแบบฟริกเก้นท์

แต่ผึ้งอ่านเป็น "ชิกเก้นสไตล์" วิธีการเช็คโรคแบบไก่

เวรกรรม....กลายเป็นผู้พันเค็นตักกี้ไปแล้ว (T^T)

ดูๆ แล้วผึ้งไม่มีแววจะรักษาใครได้จริงๆ ด้วยนะเนี่ย

อาการเส้นอักเสบเกิดได้กับคนทุกเพศทุกวัย

แต่เกิดกับคนอย่างผึ้งคงเพราะเล่น PS2: Samurai Warriors มากไป

ตั้งแต่เส้นข้างขวาอักเสบเลยเล่นได้น้อยลง

เพราะเจ็บข้อมือข้างขวาทำให้กดท่าใหญ่ไม่ถนัด 55555

เห็นพูดเล่นๆ อย่างงี้ก็เหอะ แต่ตอนไม่สบาย ก็ไม่สบายจริงๆนะ

ง่วงนอนนนน.....

ขณะที่อัพblogวิชั่นของผึ้งลดลงเหลือ 50% ตาจะปิดแหล่ว งื้อๆ

สัปดาห์ที่ผ่านมาพีคอย่างแรง เพื่อนๆโทรมาปรึกษาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายเล่นเอามือถือแบทฯ หมดเลย หมดแบบหมดจริงๆเลยนะ ขนาดว่าชาร์ตเพิ่มตอนกลางวันมันก็ยังหมดอีกอ่ะ ใช้แบทฯคุ้มค่าทุกวัตต์จริงๆ (-_-;;)

เย็นวันศุกร์นัดดู 007กับพี่บิ๊กแต่แบทฯจะไม่เหลือให้โทรแล้ว ตอนแรกยังกลัวว่าจะได้วิ่งหาโทรศัพท์สาธารณะแล้วล่ะ

ทำไมมีอะไรเกิดกับคนรอบตัวผึ้งเยอะจังเลย

เดชะบุญว่าเคลียร์งานที่ออฟฟิตหมดแล้ว ไม่งั้นคงไม่สามารถทำหน้าที่ศิราณีจำเป็นได้ขนาดนี้แน่ๆ

ช่วงนี้ผึ้งเลยกลายเป็นศิราณีรับจ้างปรึกษาปัญหาหัวใจ เรื่องงาน ชีวิตและ ความรัก

พี่บิ๊กแนะนำให้เปิดสายฮอตไลน์ 1900 (ประชดรึเปล่าคะนั่น)

เอ่อ.....แบบเทพธิดาพยากรณ์น่ะเหรอ?

ต้องใส่ชุดฟูๆ แบบในโฆษณาไม๊เนี่ย? น่ากลัวอ่ะ ((＞д＜))

เมื่อเช้าได้รับเมลล์จากแป้ง คุณเธอเป็นผู้หญิงแกร่งแรงเกินร้อยจริงๆ

จำได้ว่าเคยส่งเมลล์ภาพการล่าแมวน้ำหมู่อย่างทารุณที่เขาเรียกกวันว่าเพื่อ “อาหาร” และ “กีฬา” ในประเทศแคนาดาไปให้เพื่อนๆ ส่วนใหญ่เมื่อได้รับก็จะสะเทือนใจ แต่แป้งไม่ได้หยุดแค่นั้น คุณเธอไปค้นตามเว็บเพื่อหาว่ามีอะไรที่เธอพอจะทำได้บ้างจนไปเจอเว็บรณรงค์ Protect Seal Campaign แล้วเอามาบอกต่อ โอ้ววว.....เพื่อนเราน่ารักที่ซู้ด รักแป้งก็ตรงนี้แหละ เธอเป็นคนที่ซื่อตรงต่อความรู้สึกตัวเองเสมอ หนำซ้ำเป็นคนรวยน้ำใจ ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยเห็นแป้งแล้งน้ำใจกับใครเลย (ยกเว้นคนที่คุณเธอเห็นสมควรเท่านั้นแหละ 5555)

ตอนนี้กลับมาอ่านหนังสือประวัติศาสตร์อีกแล้ว แบบว่ามันเป็นควันหลงจากเกมส์น่ะ ตอนนี้กำลังติด Samurai Warriors2 ขั้นรุนแรง ติดใจอิมเมจของโอดะ โนบุนางะในเกมส์นี้ (แต่อย่าริไปดูภาพของจริงเด็ดขาดเพราะความเท่ห์ลดลงครึ่งต่อครึ่ง) เป็นเกมส์ที่สนุกดีแต่น่าเสียดายที่เล่นเป็นโมริ รันมารุไม่ได้ น้ำฝากซื้อ Seventeen เห็นบอกว่าฉบับนี้แถมซีดีของมิซึกิด้วย ก็เลยว่าจะไปหาหนังสือแปลเกี่ยวกับ 平家物語สักเล่ม จะมีไม๊น้า? อืม...

วันพุธที่ผ่านมาเพื่อนร่วมงานจากสำนักงานใหญ่ที่อัมสเตอดัมมาเที่ยวเมืองไทย เอาช๊อคโกแล็ตมาด้วย อาหย่อยๆ

ก็เลยไปดินเนอร์แล้วเดินดูของกันนิดหน่อย พอดีว่าช่วงนี้แฟชั่นกางเกงขาสั้นยังไม่เอ้าท์ เดินไปกี่ร้านๆ ก็เป็นต้องเจอ เพื่อนผึ้งเห็นก็เลยถามว่า “นี่เธอใส่ขาสั้นไปทำงานรึเปล่าอ่ะ?”

ผึ้งก็งง ใครจะใส่ขาสั้นไปทำงานฟระ (-*-)

เลยถึงบางอ้อ ตอนที่คุณเธอเล่าว่าเดี๋ยวนี้สาวๆ บางกลุ่มที่สำนักงานใหญ่ที่นู่นกำลังฮิตใส่ขาสั้นไปทำงาน (อึ้งไป 3 วิ) มายก๊อดดดดด.... ทำงานแบงค์เนี่ยนะใส่ขาสั้น!!! ขอเดาว่าเป็นสาวๆ back office ไม่งั้นจะออกไปเจอลูกค้ายังไงอ่ะ (เอ….หรือว่าเป็นกลเม็ดเรียกลูกค้าของแบงค์เรา อิๆ)

เมื่อวานเย็นไปหาซื้อสร้อยเป็นเพื่อนพี่แอ้นท์ที่สยาม เดินอยู่หลายร้านสุดท้ายพี่แอ้นท์ก็ได้สร้อยมาครองสมใจอยาก จะบอกว่าผึ้งชอบเส้นที่พี่แอ้นท์ซื้อมากเลย ตอนที่วางอยู่ดูเฉยๆ แต่พอใส่แล้วสวยดี feminine สุดๆ о(ж＞▽＜)ｙ ☆

นุ้ยโทรมาบอกว่าได้ ミチシルベ ที่ส่งไปแล้วในสภาพปลอดภัย ฟังแล้วรู้สึกโล่งใจอย่างแรง เพราะตอนที่รู้ว่าพี่แม่บ้านส่งไปแบบธรรมดาหัวใจตกไปที่ตาตุ่ม ไอ้ครั้นจะวิ่งตามรถไปรษณีย์ก็ไม่ทันซะด้วย (เพราะขนาดแค่จ๊อคกิ้งที่สวนลุมยังไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะ)

มิเอโกะส่งเมลล์มาบอกว่า เข้ามาบล็อคผึ้งแล้วสีสวยดีแต่อ่านไม่ออกเลย ก็เค้าเขียนเป็นภาษาไทยนี่ อ่านออกก็แปลกแล้ว hi hi~ (σ・∀・)σ

วันนี้อัพน้อยหน่อยเพราะว่าจะรีบไปจ๊อกกิ้งที่สวนลุม

เพื่อสุขภาพ+ลดคอเรสเตอรอล ผึ้งจะไปเดินจ๊อคกิ้งสวนลุมกับพี่ที่ออฟฟิตล่ะ

(ไม่รู้จะฟิตไปได้อีกกี่วันนะ....คาดว่าไม่เกิน1เดือน เหอ เหอ)

ที่นุ้ยคอมเม้นท์มาว่าลืมน้องชาเขียวไปแล้วเหรอ

ขอตอบว่ายังไม่ลืมจ่ะ พกติดไว้ที่ออฟฟิตเลยล่ะ ฮ่าๆๆ

ชอบรสเฝื่อนๆ ของชาน่ะ รีบไปละ เดี๋ยวมาอัพใหม่

บั๊บบายยยย....

ปล. ถ้าเล็กไม่ชอบมิ้นท์ ผึ้งกินให้เอง เย้ๆ

ลอยๆ กระทง...ลอยๆ กระทง...

ปีนี้ผึ้งก็ไม่ได้ไปลอยกระทงที่ไหนนะ ตอนเด็กๆยิ่งแล้วใหญ่ เป็นคนที่ไม่ตื่นเต้นกับเทศกาลอะไรเลยนอกจากคริสมาสตร์เพราะได้หยุดเรียน+ได้ของขวัญ ฮ่าๆๆๆ ก็คงเพราะ2สาเหตุนี่แหละก็เลยตื่นเต้น(เหตุผลสุดจะปัญญาอ่อน) ทุกวันนี้ไม่ได้เรียนแล้วแต่ของขวัญยังได้อยู่ พอใกล้คริสมาสตร์ก็เตรียมส่งของขวัญให้พวกยูริโกะแล้วก็รอแกะของขวัญ

แต่จะว่าเป็นคนที่ไม่ใส่ใจเลยก็คงจะไม่ใช่เพราะถึงจะไม่ทำกิจกรรมแต่ก็ใส่ใจที่จะใช้เวลาร่วมกับคนรอบข้าง อย่างเช่นปีใหม่ถึงจะไม่ได้ออกไปไหว้พระแต่ก็อยากอยู่กับมาม๊าปาป๊าอยู่ด้วยกันอบอู้นอบอุ่น สงกรานต์ไม่ได้ออกไปเล่นสาดน้ำแต่สนุกกับการต้มสุกี้กินที่บ้านเพื่อน(อย่างมากก็เอาน้ำในแก้วนี่แหละสาดเพื่อนซะเลย) วาเลนไทน์ไม่ได้ออกไปดินเนอร์สุดหรูแต่ก็อยากเจอหน้า นั่งกินก๋วยเตี๋ยวป๋องแป๋งอะไรก็ได้ ได้อยู่ด้วยกันก็โอเคแล้ว

ผึ้งอาจจะไม่ตื่นเต้นกับเทศกาลเท่าที่ควรแต่ก็ไม่อยากละเลยความสำคัญของเวลา life is so shortอ่ะ รอแป๊ปเดียวก็สายเกินไปแล้ว ไม่มีใครรู้หรอกจะอยู่ด้วยกันนานแค่ไหน ถ้าทำดีที่สุดแล้วผึ้งมั่นใจว่าต่อให้เกิดอะไรก็ไม่เสียใจทีหลังแน่ๆ เคยอ่านหนังสือแล้วเห็นด้วยอย่างแรง เค้าบอกว่าชั่วชีวิตคนเรามีเพียง 3 อย่างเท่านั้นที่ไม่สามารถเรียกคืนมาได้ ได้แก่ โอกาส เวลา และ คำพูด.... อันนี้เรื่องจริงสุดๆ

วันก่อนเข้าไปอ่านไดนุ้ย เห็ยนุ้ยบอกว่าชอบบล็อคของอะมีบ้าอันนี้มาก เพราะเขียนได้ทุกอย่างที่อยากเขียนเนื่องจากไม่มีใครเข้ามาตามอ่าน อันนี้เห็นด้วยสุดๆ ที่ทำสำคัญผึ้งว่ามันเล่นง่ายอ่ะ ผึ้งไม่ค่อยถนัดพวก gadget ซะเท่าไหร่ ฮิๆ ส่วนเล็กที่คอมเม้นท์นะ ให้ลองสังเกตุด้านล่างบล็อคของแต่ละวันจะมีคำว่า コメント(0) อยู่ก็กดเข้าไปมันจะมีลิงค์ให้ใส่คอมเม้นท์จ่ะ

พี่หรรษาไปเที่ยวฝรั่งเศษเอาขนมมาให้ชื่อ Mini Fondant แบบว่าอร่อยไร้คำบรรยาย มันเป็นช็อคโกแล็ตมิ้นท์อ่ะ กล่องนึงมี4อันเล็กๆ จะแพ็คมาในกล่องฟลอย์สีทอง ข้างในเป็นเค้ก dark chocolateดูไม่ออกเลยว่ามีรสมินท์ด้วย อร่อยมากกกก...ปรากฏว่าซัดไปหมดเรียบร้อยกว่าจะได้กินคงต้องรออากู๋ไปดูงานปีหน้า ผึ้งชอบช๊อคโกแล็ตมิ้นท์มากเลย ไอศกรีมมินท์ก็ชอบ อะไรมิ้นท์ถ้าน้องหมาไม่เมินจริงๆ ผึ้งกินหมดแหละ ...

เย็นนี้จะออกไปซื้อของเป็นเพื่อนพี่แอ้นท์ เห็นว่าจะไปงานแต่งงาน ได้ชุดแล้วแต่ยังไม่ได้แอ็คเซสซอรี่ เดี๋ยวต้องผ่านตึกพี่แอ้นท์พอดีก็แวะรับพี่แอ้นท์ก่อน แต่กะว่าจะไม่เดินดึกเกินไปเพราะไม่ไหวช่วงนี้ไม่รู้เพราะใช้แรงงานหรือสมองมาก สุขภาพไม่ค่อยจะเวิร์คเลย เดชะบุญว่าดีกะตั่วเฮียแล้วจะได้ไม่ปวดหมอง พรุ่งนี้ว่าจะลางานจะได้พักผ่อนสมใจอยากซะที ปีนี้พักร้อนยังเหลืออีกตั้ง13วันแน่ะ (ปีหน้ามาอีก15+3 ใช้ไม่หมดเปลี่ยนเป็นเงินได้ไม๊เนี่ย )

*:.☆ﾟ･ *:.☆ﾟ･

เก็บตกจากอาทิตย์ที่แล้ว...

ทิ้งบล็อคไปบู๊งาน โห...งานล้นโต๊ะเลยค่ะ

ผึ้งโกะหัวฟูเป็นสิงโตตรงกับคอนเซ็ปท์บริษัทเดี๊ยะๆ

มองไปนอกหน้าต่างมืดสนิท แสงไฟจากตึกวิบวับๆ

นั่งทำงานในออฟฟิตคนเดียว มันจะชิวเกินไปไม๊เนี่ย

(หยิบผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา ...โถชีวิตสาวออฟฟิต )

ออกจากออฟฟิต3ทุ่ม ((＞д＜))

ชิ๊ววว ชิววว…

แต่ทำงานมากๆ ก็มีส่วนดีเหมือนกัน

เวลาที่ทำงานเราจะรู้สึกถึงคุณค่าของ "เวลา"

ยิ่งเวลาเราน้่อยลงก็จะยิ่งรู้ว่าเวลาที่เรามีมันมีค่าแค่ไหน

นุ้ย...อัพบล็อคเสร็จจะไปเคาะประตูบ้านนะจ๊ะ
ช่วงนี้เคลียร์งานได้แล้ว ได้โอกาสไปเยี่ยมซะทีเน้อ~
ว่าจะไปคอมเม้นท์นานแล้วยังไม่ได้ไปซะที　
อ้อ...ที่สำคัญแต้งกิ้วมากๆ สำหรับซีดีที่ไรท์มาให้
ส่วนซีดีミチシルベ ส่งสายไปหน่อย แหะๆ (^▽^;)
ช่วงอาทิตย์ก่อนหัวฟูพอลงไปถึงไปรษณีย์ก็ปิดไปแล้ว
เดี๋ยวจะส่งของเล่นไถ่โทษไปให้ อิ อิ　(●´ω｀●)ゞ

คอยแป๊ปนึงนะ

วันนี้ไปหม่ำข้าวเที่ยงกับพี่ออที่ Food Loft เซ็นทรัลชิดลม

เสร็จแล้วกิน choco banana crape อีก1จาน

น้ำตาไหล คอเรสเตอรอลเพิ่มแต่มีความสุข ซิกๆ

คุณหมอสั่งให้ลดระดับคอฯ อย่างด่วน งดอาหารหวานมัน

ออกกำลังกายเยอะๆ

ปรากฏว่า...

อาหารหวานมัน –> อาหารมันลดได้แล้ว แต่อาหารหวานยังแอบเนียน

ออกกำลังกาย –> ฟิตจ๊อกกิ้ง30นาที ได้ 1วัน ที่เหลือทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

มีแววว่านอกจากจะไม่ลดแล้วยังจะเพิ่มอีกตะหาก

Fox’s Mint หมดไป3แพ็คแล้วค่ะ

เศร้าใจ...

สงสัยต้องลดเลิกจริงๆ แล้วล่ะ (TωT)

งานนี้ไม่ตายก็พุงโต

วันนี้มีเซ็นทรัลมิดไนท์เซลล์ แอบโกรธ

สัปดาห์ที่แล้วเพิ่งซื้อ MNG

วันนี้มันลดแล้ว バカ!

แวะไปดู shiseido white lucent

โห...2,650บาท เอี๊ยดโกะฝากพี่วิหิ้วจากญี่ปุ่น 1,700นิดๆ

(ขนาดซื้อที่เซบุแถมบวก 5% government tax นะคะ)

ราคาราวฟ้ากับนรก ... ราคาต่างกันเกิน ซื้อไม่ลง

เฮ้อ....weekนี้งานยุ่งอีกแระ

ยุ่งแต่ไม่เหนื่อยใจนะ สู้ตายค่า

*:..｡o○☆ﾟ･:,｡*:..｡o○☆

วันนี้นายพาไปเลี้ยงข้าวเที่ยง คิดอยู่นานจะกินอะไรดี

แต่พี่ๆ อยากกินยากินิขุกันเลยไป焼肉カーニバル

แต่มันเปิดหลังบ่ายโมง ใครจะไปรอไหวเนี่ย

ก็เลยสั่งอย่างอื่นกันแทน

ผึ้งสั่ง 焼き肉丼 อร่อยมากกกกก

ไม่ได้กินยากินิขุด้งอร่อยๆ แบบนี้นานแล้ว เงิ้บๆ

เพราะร้านหลังออฟฟิตไม่อร่อยเลยอ่ะ

http://www.sushicyu.com/

ชามใหญ่มาก นายยังตกใจเลย ยัดไปได้ยังไง โฮะๆๆๆ

ยัดไปได้ยังไงไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นงูเหลือม

อิ่มมากกกกกกก..... (￣_￣ i)

เมื่อวานนี้ขากลับแวะเอาขนมไปให้พี่บิ๊กที่โรงพยาบาล

ไปนั่งเล่นในห้องอุบัติเหตุ จริงๆ ก็ไม่ค่อยกล้าเข้านะ

ปรากฏว่าพอเข้าไปแล้วเค้าอพยพไปที่อื่นกันหมดเลยอ่ะ

พี่บิ๊กบอกว่าวันหลังให้เดินเข้ามาเลย ตัวปลิวๆ

ห้องพักแพทย์นะพี่บิ๊กกก...ไม่ใช่ร้านไอติมสเวนเซ่น

จะให้เข้ายังไงอ่า หมอก็ไม่ใช่ พยาบาลรึก็เปล่า

เหลืออย่างเดียวแหละ เดินเข้าไปแบบเลือดอาบ

เหอ เหอ เหอ....

มิเอโกะส่งกระโปรง JAYRO มาให้

งื้ดดดด.....รู้ใจจังเยยตัวเอง ชอบมั่กๆ จุ๊บๆ นะจ๊า

กระโปรงJAYRO+เสื้อCecil McBee ไซส์พอดีเลย

ผึ้งก็เลยส่งของขวัญให้มิเอโกะ ไม่รู้พัสดุถึงรึยังน้า

ミエコ、プレゼントをもらった。とてもかわいい。

本当にありがとうね～　

เมื่อไหร่จะหน้าหนาวซะทีน้า

อยากนั่งชิงช้าหน้าบ้าน แบบชิวๆ

ตอนนี้ชิวไม่ออกเพราะแดดแรงเหลือเกิน

The day before I had dinner with P’Dai.

It's long time no see. We did really have a good chat.

She shared me some good opinions and working norm.

Thanks na ka P'dai. (^人^)

Fuji restaurant had a better food. She bought me a meal.

So, next time we’ll have yakiniku at Rengaya Restaurant.

ヴィさんは日本から帰りました。

慶太のデビューシングル道標をもらったから、うれしかったですね～

このシングルがすてきな歌!！ 慶太の声すごい。

本当にありがとう、ヴィさん

o(^▽^)o

I decided to post CD to Nui by post.　

I think she wants to get it soon too!! ha ha

She is flying to Xia Men this afternoon.

Nui, you should get it when you are back.

ちょっとまって下さい!

I still have 13 days left for 2006 annual leave.

Just realized that I take only a few days off this year.

Since there is load of work to finish in Nov – Dec;

I’d probably take a vacation on December then.

Somebody takes me on a journey please。・ﾟﾟ･(≧д≦)･ﾟﾟ･｡

I need vacation!!!

☆*ﾟ ゜ﾟ*☆*ﾟ ゜ﾟ* ☆*ﾟ ゜ﾟ*☆*ﾟ ゜ﾟ* ☆*ﾟ ゜ﾟ*☆*ﾟ ゜ﾟ* ☆*ﾟ ゜ﾟ*☆*ﾟ ゜ﾟ*

お誕生日おめでとう

10月15日　dearest エミ

10月24日　コジくん